veel gestelde vragen
Wil je meer weten over het Veiligheidshuis?
Hier staan enkele veelgestelde vragen over het veiligheidshuis.
Om de leesbaarheid te bevorderen wordt in onderstaande teksten de mannelijke persoonsvorm (hij) gebruikt. Deze is volledig inwisselbaar voor de vrouwelijk vorm (zij).
Wat is een veiligheidshuis?
In een veiligheidshuis komen politie, Openbaar Ministerie, Penitentiaire Inrichting, afdeling Sociale Zaken van de gemeenten, reclassering, verslavingszorg en andere maatschappelijke- en hulpverleningsinstanties bij elkaar om voor en met de veelpleger, notoire overlastveroorzaker of ex-gedetineerde een plan te maken. Met dit plan probeert het Veiligheidshuis hem te helpen om zijn leven anders in te vullen. Tot nu toe kwam de persoon veel met politie en justitie in aanraking. Hij kwam in de gevangenis terecht en als de straf erop zat, was er feitelijk weinig veranderd voor deze persoon. Dat probeert het veiligheidshuis nu op een andere manier aan te pakken door samen met de kandidaat te kijken wat er veranderd moet en kan worden. Er wordt bijvoorbeeld gekeken of er goede huisvesting en dagbesteding is (lees werk), of dat er andere hulp voor iemand nodig is. Het veiligheidshuis helpt om dit voor elkaar te krijgen. Daarnaast probeert het veiligheidshuis met betrekking tot de multiproblem doelgroep (Stedelijk Kompas) juist preventief in te zetten en te voorkomen dat personen of gezinnen verder afglijden en maatschappelijke overlast of criminaliteit gaan veroorzaken.
Kan ik in het Veiligheidshuis overnachten?
Nee, het veiligheidshuis biedt geen onderdak aan. Het is een figuurlijk huis waar diverse partners samenkomen om een gerichte aanpak van veelplegers, noitoire overlastveroorzakers, de aanpak van de multiproblem doelgroep en de nazorg voor ex-gedetineerden te realiseren.
Is deelname aan het Veiligheidshuis vrijwillig?
Ja en nee. Als iemand geprioriteerd is door het veiligheidshuis, betekent dit dat hij iemand is die veel met de politie en justitie te maken heeft gehad. De kandidaat is meestal iemand die wil stoppen met recidiveren, maar heeft daar hulp bij nodig. Die hulp kan geboden worden, maar dan moet de kandidaat ook iets bieden: medewerking. De kandidaat mag geen nieuwe criminele feiten plegen of overlast veroorzaken. Hierover worden afspraken gemaakt. Met betrekking tot de nazorg voor ex-gedetineerden geldt dat deze op vrijwilligheid is gebaseerd. Dit is niet het geval voor de aanpak van de multiproblem doelgroep. Ook bij deze doelgroep kan drang of dwang worden ingezet.
En als de persoon niet (meer) wil meewerken?
Dat kan altijd gebeuren. Maar daar doet het veiligheidshuis wel wat mee. Er volgt een gesprek met de persoon om te horen waarom hij niet meer mee wil werken. Wil de persoon na dat gesprek weer door, dan wordt er een doorstart gemaakt. Wil hij niet meer verder, dan gaat het Veiligheidshuis toch door. Door middel van drang- en dwang wordt geprobeerd cliënten zover te krijgen dat ze weer mee gaan werken. Het is vastpakken en niet meer loslaten totdat het gedrag in positieve zin is gewijzigd.
En verder niks meer?
Jawel. Het veiligheidshuis geeft dan door aan politie en justitie dat de persoon niet meer meewerkt aan het plan van het veiligheidshuis. Dit werkt (mogelijk) in zijn nadeel als hij weer met politie en justitie in aanraking komt. Instanties blijven de geprioriteerde persoon in de gaten houden en benaderen. Ook tijdens een eventuele detentie blijft het veiligheidshuis continue met de cliënt bezig.
Hoe kan ik meer te weten komen?
Wilt u meer weten, bel dan met 045-5605200
